Wora-orn 的个人资料^\*!3eAuTy*/^ ~*DonT LeA...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
1月12日 ควายมากเฮอะ ต้อนรับปีใหม่ด้วยเรื่องบัดซบมาก
เรื่องแรก แม่ง ก็ สันดานของคน
เชี่ย แมงดาโคตร
ไม่คิดว่าสันดานจะออกเร็วขนาดนี้
แม่งเอ้ย บ่นว่า แม่งเงินไม่พอ สัตว์ แล้วทำไมมึงไม่อยู่หอในให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยวะ
ไปอยู่แม่ง หอนอก แล้วเสื้อผ้า ไม่เข้าใจ มึงไม่มีเงินแล้วแบบต้องใส่แบรนด์เนม บอกว่าของหน้าม.หลังม.โลคลาส
เลยต้องไปทำงาน Part Time หางาน แรกๆฟังแล้วแลดูดีว่ะ
ควายมาก บอกว่า ไม่ชอบกินน้ำเต้าหู้ บอกว่า มันโลคลาส
อิง่าว สัตว์ เพราะแม่งทำตัวไม่รู้จักพอ ชีวิตมึงเลยเน่าไง
แล้วอย่ามีหน้ามาบ่นอีกนะ อีหน้าตัวเมีย
แล้วอีกเรื่องที่เชี่ยหนักกว่าก็คือ เวลาไปชอปปิ้งกับกู
แล้วกูซื้อของ แม่งก็พูด เออ ลืมไปพ่อรวย อ่อ
นี่กูผิดใช่มั้ยที่เกิดมาพ่อรวย อย่างน้อยกูก็มีปัญญาซื้อ ดีกว่ามึงไม่มีปัญญาแล้วได้แต่ทำเกินตัว
คิดว่ากูไม่รู้แม่งหลอ ที่มึงพูดกับแฟนมึงว่าให้หลอกคบกูเอาเงินกูไปแบ่งกันใช้กับแฟนมึงอ่ะ
อีแมงดา ไร้ศักดิ์ศรี
อ่านจบแล้วพอจะรู้มั๊ยว่าเป็นใคร รู้แล้วก็เม้นตอบได้นะ
เรื่องที่สอง
ก็เข้าใจนะว่าการให้โอกาสคนเป็นเรื่องดี
แต่แม่งก็ให้มา3ครั้งแล้วว่ะ
มันมากไปป่ะวะ
ให้แล้วแม่ง ก็เหี้ยเหมือนเดิม
สันดานเดิมๆก็ยังออก
ควายจริงๆๆ
เรื่องแขวะคนอื่นนี่ ขอให้บอก she
ถนัดที่สุด แม้แต่เพื่อนเชียร์ของ she ยังโดนอ่ะ
แล้วเรื่องคืนนั้นที่ห้องกู แม่ง คิดว่าไม่รู้หลอ
ว่ามึงแม่งอ่อย สัตว์กูไม่ใช่สาว virgin ที่จะไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรนะมึง
คนเค้าเห็นกัน แล้วแบบปากมึงนี่ก็หัดรักษาหน่อยล่ะกันนะ
กูไม่ได้หวงสามี แต่กูหวงตูนในฐานะเพื่อนว่ะ ที่ต้องมาเจอคนอย่างมึง
อีนี่ก็ควายย
ใครรู้อีกก็มาเม้นตอบได้นะ
ไปล่ะ บะบาย 12月31日 Changing in my mind ^^อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะปีใหม่แล้ววว ^^
ใจหายแฮะ เหอะๆๆ รู้สึกว่าแก่จัง
วันเวลาผ่านไปเร็วมากมาย
ปีหน้าบิวก็จะอายุ 20 แล้วแหละ T______T
เพิ่งกลับมาจากบ้านยาย
พรุ่งนี้ก็จะไปกรุงเทพ ไปหาเพื่อนๆที่สตรีวิทย์
แล้วก็จะกลับเชียงใหม่แล้ว เพื่อนม.ปลายนี่ดีที่สุดแล้วแหละ
ตอนนี้กำลังศึกษาเพื่อนมหาลัยอยู่
อืมมม ที่กำลังคบอยู่ตอนนี้ก็ดีนะ รู้สึกดี ไม่อึดอัด
จริงใจดี แต่ก็ดูๆกันไป ไม่อยากเสียความรู้สึกอีกแล้วล่ะ
โหะๆๆ ตอนนี้กำลังนับถอยหลังอีก 29 วัน
จะลดน้ำหนักให้เหลือ 45 kg. ให้เหมือนเดิม
มีใครบางคนบอกว่าถ้าน้ำหนักลงถึง 40 kg. จะยอมเป็นแฟนด้วย
สัญญาต้องเป็นสัญญาเน้อเจ้า
รออยู่ อุตส่าห์หลงรัก อิอิ
อืมมม ลองมาคิดๆดูแล้ว ที่ผ่านๆมาเรื่องฆ้องอ่ะ
ที่บางเวลาบิวบ่นว่าคิดถึง มันคงจะเป็นความผูกพันมากกว่าความรักล่ะ
บิวว่ามันผิดมาตั้งแต่แรกแล้วล่ะ ที่เราสองคนมาคบกันเป็นแฟนกัน
ตอนนั้น บิวยังทำตัวเด็กอยู่ และฆ้องก็ยังไม่พร้อมจะมีใครด้วยแหละ
ฆ้องก็พยายามขอเลิกบิวมาหลายครั้งแล้วล่ะ บิวก็พยายามยื้อๆไว้ ด้วยความหวังลมๆแล้งๆว่า
ฆ้องอาจจะมีใจให้บิวอยู่ ยื้อๆไปเดี๋ยวฆ้องก็กลับมารักบิวเหมือนเดิม
ทั้งๆที่ความจริง ฆ้องหมดรักบิวไปนานแล้ว เหตุผลที่เลิกกันก็คือ หมดรัก เหตุผลที่เป็นแฟน ก็คือรักกัน
มันก็สมกับคำพูดที่ฆ้องเคยพูดกับบิวบ่อยๆว่า "ตื่นได้แล้วบิว ตื่นมายอมรับความจริงเถอะ"
ที่บ่นๆใน hi5 ก็คงเป็นแค่ความผูกพัน เฮ้อออ ซับซ้อนจังเล๊ยๆๆๆ
อิอิ HAPPY NEW YEAR นะจร้า
>.<
11月27日 หยึยยยยยเกรดเฉลี่ยออกมางดงามมาก
ไม่เคยงดงามขนาดนี้มาก่อนน
ไม่ถึง 1 ทำไปด้ายยยย
ตอนนี้หน๊าวหนาวล่ะ
มันกลับมาครบรอบอีกแล้วล่ะ วันลอยกระทงง
ตรงกับวันเกิดช้านอย่างพอดิบพอดี
ได้ไปลอยกะคนที่รัก ก้อแฮปปี้สุดๆแล้ววววว
เมื่อวานสุดเปิ่น
เดินชนป้ายรถเมล์หน้าสหกรณ์
อายประชาชีแถวนั้นมากมาย
แทบจะมุด MRT หนีเรยทีเดียวว
สุดๆๆๆๆๆๆ ตอนนี้ มีความสุขสุดๆๆๆๆๆ
ใครเคยกินอาหารเสริม ที่เป็นนมบ้างป่าวอ่ะ
ที่มันเอาไว้ลดน้ำหนัก กินแทนข้าว
อยากจะบอกว่ากำลังกินอยู่ โคตรจะหยึ๋ยเลยยย
ช่างมันเต๊อะ อยากผอมนิ
ให้ทำงัยล่ะ
น้ำหนักขึ้นอย่างคล่องตัว ไม่มีอะไรฉุดรั้งได้
PS.. โอ๋ๆๆๆ มายสเปซอย่าน้อยใจน้องบิวไปเลยน๊า ที่นานๆเข้ามาอัพอ่ะ
สันยา จะมาอัพบ่อยๆเลยยย
รักแก้ว มิ้ง ปราง จอย กิ๊ก แพร์สูง จิ้บบี้ เอ๋ เป็นที่สุด
อีฟ น้ำผึ้ง ฝ้าย เยีย หนึ่ง อีก หลายๆคนอ่ะ โทดเน้อจำไม่ค่อยได้ - - ปุ้ย หนิก ดิว หยิน มด ทราย เชอรี่ บูม ฝน
ขอบคุนที่อยู่เป็นเพื่อน
ฮ่าๆๆๆ เดอะ ลาส พีเอส พรุ่งนี้มีควิซอิคอนน จะบ้าตายยยย
อยากรู้ว่าถ้าโดด 4 8รั้ง จะยังได้ A อยู่มั้ยยยยย วิชารัดสาดดดดด
แง่ววววววว 9月30日 Final Exammโอ้ยยยยยย!!!
ช่วงนี้ ก๊ง มากมายย
วันก่อนนู้นน
ทามมี๋พรูจมน้ามม
บ้าไปแว้วว
วันก่อนนั้น
ทามน้ามท่วมห้องน้าม
แต่ทามงายได้อ่า
ก้อคนมานอินเลิฟนิ
รัก "นะ" จังเลยยยย
อยากจะบอกว่า
ไฟนอลยากมากก
วันแรก อิ้งอ่ะ พอทำได้
หวังเอนะ
แต่ลืม ไป คะแนนเก็บห่วย
พอมาอิคอน ฟิตได้มะเท่าไหร่
ก้อแป่วววว มะได้อย่างที่หวังง
ซีสแตนดาแน่ๆๆ
แอคเคาท์ ติดไอไว้
เพราะ คืนก่อนนั้นเข้าโรงบาล
ต่อไปเปน แมท และ แอลเอส
แมทหวังดี แอลเอส ยังมะส่งรายงาน
แป่ววว ต้องรีบแล้วล่ะ
ส่วนไทย ขาดไปหนึ่งงาน
จารีบๆ ทำล่ะ หวังไว้ 2.58 มะรุจะได้มั้ย
มะถึงหลอก สู้ๆๆๆ
,,ช่วงนี้ hi5 เข้ามะได้เน้ออ ขอโทดที่เม้นตอบช้า ต้องไปร้านอ่ะ เนตที่ห้องเปนรายมะรุ,,
อยากผอมว่ะ น้ามหนักขึ้นมา เกือบสิบโลแล้วอ่ะ
โย่วววว เพื่อนๆๆ ที่จะไปวรบุระอ่ะ
ว่างๆกันม้าย คอนเฟิมด้วยนะจ้ะ
จะได้จองห้องได้
Ps. why i love u so >>Na<<
JooB JooB ^^
TC nite nite ja
9月13日 อารายนี่!!!โว้ยยยย ช่วงนี้ทามมายมานซวยงี้อ่ะ
แง่งง ก้อรู้ๆกานอยู่ว่ากลัวมด แม่ง มดยังจะเย้ออีก
อึ๋ยยย เหนแล้วขนลุกก ซู่ๆๆๆๆๆ >O<
เมื่อวานไปดูสายลับมา แงงง 2 รอบแล้ว
แต่สำหรับบิว บิวว่า มานก้อยังหนุกอยู่นะ^^"
โคตรๆๆๆ ซึ้งงงง dont leave me ever again ,,na,,
อินเลิฟฟฟฟ ฮิฮิฮิฮิ้ววววว
รักนะ คิดถึงนะ นะน่ารัก ว้าวววววว ><
วันนี้โชคร้ายยยย
ถอรถชนเปนครั้งที่2 ในหอใหม่
ยามมานจะเหม็นหน้าไหมนี่ -_-"
วันนี้ขี้เกียจอาบน้าม
เลยใส่ชุดนอนหมีพรู จนพรุนเยยย
ชุดนอน ต่อซื้อให้ อิอิ @_@
เมื่อวาน บิวว่า บิวจะเมา
แต่ก้อไม่เมา เพราะมีคนเมาแทน
ก่าจะกลับห้อง เหนื่อยยย T^T
ฮึบโย่ ฮึบโย่ จะสอบแล้น
ฟิตๆๆๆก่อนนะ ขอ Get A 555+
ฝันกลางวันเลยนะนี่
Ps.. วันนี้มะเหนมีเมสเสจตอบกลับเยยยยย แง่ววววว ><"
9月8日 Change เพิ่งกลับมาถึงห้องล่ะ
อิอิ เราย้ายหอมาแล้วนะ มาอยู่เซนทรัลฮิลล
โอ้ๆๆ ชีวิตสุขีสุขัง
แม่งงงเอ้ยย สี่แยกในมอ
สาดด ไฟแดงซ่อมเสดแล้ว
แล้ว วันนี้ไปดรอป ชิ ดรอป รัดสาด
เมื่อวานซืนไปกินเคเอฟซี แง่งง ทามฝาซอสหลุด
กำๆๆๆ
อยากกลับบ้าน คิดถึงงงงงแม่ๆๆๆๆ
8月19日 you're gone...foreverวันนี้บิวกลับมาสุริน กลับมาเพราะอยากกลับ
มันมีลางแปลกๆ หนึ่งล่ะทะเลาะกับแม่
อยากกลับมาอยู่กับแม่และก้อมาลงประชามติ
แต่อีกอย่างหนึ่ง มานเปนความรู้สึกแปลกๆ
กลับมาถึง เดินขึ้นบ้านมา
พี่กอบ แม่บ้าน บอกบิวว่า
"เจ้บิว ดีดี้ไปแล้ว"
งง มานไปไหน
ใครเอามานไป
"มันโดนรถพ่วง 18 ล้อทับ ตอนมันวิ่งออกไปส่งน้อง"
เท่านั้นแหละ โฮเลยยย ดี้ แกเพิ่งอยู่กะบิวได้ปีครึ่งเองนะ
มีคนบอกว่าแกจะอยู่ได้เปนสิบปีไม่ใช่หลอ?
ปกติ แกเปนหมาถึกนิ แกกินคางคก แกยังไม่ตาย แกแค่น้ามลายฟูมปาก
แต่ทามมาย รถทับแล้วแกต้องไปจากบิวด้วย
บิวไม่คิดว่า รูปที่เอามาลงสเปสจะเปนรูปสุดท้ายของแก
รู้มั้ย วันที่แกไป ไม่มีคัยโทรมาบอกเลย แกไปตอนวันพฤหัสที่ 16 สิงหา ตอน 8 โมง
วันนั้นฝนตก ปกติแกวิ่งออกไปนอกบ้าน จะต้องมียามมากันรถให้
แล้วก้อจะมีคนเรียกแกเข้าบ้าน แกก้อจะทำหน้างงๆ แล้วแกก้อวิ่งมา แต่วันนัน ยามมานไปตายที่ไหนหมดวะ
ทิ้งแกได้ แกคงเจบมากใช่มั้ย แกร้องไม่ได้ สภาพแก แกตาค้าง ไม่มีเลือด ไส้ทะลัก
ก่อนแกตาย แกเพิ่งอาบน้าม แปรงขน ผูกโบว์ แล้วก้อถ่ายรูปเกบไว้
เหมือนจะเปนลางว่า แกจะไปแล้ว วันที่บิวขับรถกลับกรุงเทพ
บิวเหนหมาถูกชนตาย ประมาน 6 ศพ ไม่คิดว่าจะเปนลางร้ายของแก
แกไปอยู่โลกหน้าแล้วอ่ะ ขอให้แกหลับสบายนะ อย่าโง่ให้มากนัก
บิวเอาแกมาฝังในบ้าน แกจะได้เข้าออกบ้านได้ตลอดเวลา เจ้าตาจะได้ดูแลแกเปนอย่างดี
ที่นอนของแก ก้อยังเกบไว้ แกชอบกินซีซ่าสีแดง แกไม่ชอบกินก๋วยเตี๋ยวกับไข่
แกชอบดอกไม้สีขาว แกชอบเล่นรองเท้าและลูกบอล เด่วบิวจะเอาไปให้นะ
อย่าลืมนะ บ้านก้อคือบ้านของแก ทุกคนเสียจัยกับการจากไปของแก
แกจากไปวันฝนตก แกต้องกลับมาอีกวันฝนตกนะ "ดีดี้" 8月15日 ไร้ซึ่งงงง โอว การส่องกล้องผ่านไปด้วยดี ถึงจะมีฤทธิ์จากยาสลบอยู่บ้างก้อตามที ^O^"
คิดถึงเพื่อนๆจางง วันและเวลาผ่านไปเรวมากเลยล่ะ
ตอนมาถึงวันแรก ได้เจอ กิ๊กกะแพร์
หลังจากนั้น ก้อไปสุริน เจอเพื่อนประถม
โอ้ววว สุดแสนจะคิดถึง ทุกคนเปี่ยนไปกันหมดเลยอ่ะ
แต่ที่เหมือนเดิมก้อคือ ความเปนเพื่อน ที่ยังมีให้
ดีจัยจาง เจอ ส้ม พิม พลอย เล้ง เชง โต้ ^^
กลับมา กทม. วันที่ส่องกล้อง
โอ้วว กุรักเมิงง จิ๊บ เมิงไปเฝ้ากุ
ซึ้งจิงๆอ่ะ ขอบคุนอ่ะจิ๊บบบ
กุรักเมิงงง >W<
รุมะ พอฟื้นจากยาสลบ ไปไหนต่อ
เหอะ หมอบอกพักฟื้นก่อน กุไม่ ไปสยาม กินไอซ์มอน -____-"
ชอปปิ้ง กลับบ้าน โดนด่า T_T
วันรุ่งขึ้นกลับเชียงใหม่ ซึ่งก้อคือวันนี้เองงงง
พอมาถึง เชื่อป่ะ ว่าวันนี้ได้กระเป๋าเปนคนแรก
ปกติรอเปนชาติ และวันนี้เราต้องการกระเป๋าแบบช้าๆ
เพราะอิต่อมารับช้า เจือกได้เรวววว
ไปรับบอมที่อาเขตต่อ กลับหอนอน
ตอนบ่ายไปสมัครงาน
เสดไปรับปัทที่แอร์พอร์ต
ได้ส่งเสด็จราชินีด้วยย
กรี๊ดๆๆ ซึ้งอ่ะ
เสดแล้วมานั่งโอโซนนะบัดนาวว
เฮ้อออ
ไปล่ะ บะบาย เด่วมาใหม่
8月9日 สับสนนน!!!!สอบมิดเทอมครั้งแรกในมหาลัยก้อผ่านไปแล้วว เฮ้อออ -_-"
ทำเลขไม่ได้ เว้นไว้ 4 หน้า o_O"
account ทำได้ 2 ข้อ ไม่มีเครื่องคิดเลข ที่ทำได้อ่ะ มันต้องสลับกันแน่เลย @_@
econ อ้วกก ทำแต่ช้อยส์ อ่านโจทย์ไม่ค่อยออก และ ตรงที่เขียน ก้อไม่เขียน
รัดสาด มีแววว่าตกชัวร์ *_*
และแล้วบิวก้อกลับกรุงเทพอีกแล้ว กลับมาตรวจร่างกาย
เฮ้ออ เหนื่อยเหลือเกิน วันนี้ ไปเซนทรัลกะกิ๊กกะแพร์
แต่กุคิดถึงเมิงเหลือเกิน กุเรียกกิ๊กเปนจิ๊บ
เฮือกก อิจิ๊บบบ วันนี้ไปกินเซน
กินเสด ซื้อโปรแกรม ไปตรวจที่รามา
สรุป ต้องผ่าวันที่ 14
วันที่15 บิวกลับเชียงใหม่
ช่วงนี้มีเรื่องเกิดขึ้นเย้อแยะมากมาย
ปวดหัววว เครียดดด
เด่ววันแม่ก้อจะได้กลับไปหาแม่แล้ว
คงจะดีขึ้นบ้างแหละ 55+
ยิ้มเข้าไว้ อินังบิว 555
Ps. ยังรักคนเดิม
วันนี้เซงมาก เมนมา
กุรักมึงนะ G_Jib
บิวคิดถึงเพื่อน econ ทุกคนน
พรุ่งนี้ก้อวันเกิดเมิง อิบอม happy birth day ล่วงหน้าเน้ออ 7月30日 จะกลับแล้ววว --*เหลือเวลาอีกสองวันจะกลับเชียงใหม่แล้วว ^^
จัยนึงนะ อยากกลับมากเลย คิดถึง T_T
แต่อีกจัยก้ออยากอยู่บ้าน อยู่กะแม่ กะน้อง กะนู๋ กะม๋า กะป๊า )^^(
คัยยว้า เปนคนควบคุมเวลาโลก ทามมายทามให้เวลามานไม่สมดุลกานงี้อ่ะ
กลับบ้านมานะ มีความสุขอยู่
แต่ก้อแอบมีมารผจญเล็กน้อย
เฮ้ออ ไม่จบๆไปซักทีล่า -
วันนี้จะไปทำบุนกะแม่ล่ะ
หลังจากที่ทำบาปมานาน
5555 hahaha
วันมะรืนก้อกลับแล้วเน้อออ
พรุ่งนี้แพลนว่าจะไปเจ้เล้ง กะศูนย์หนังสือ
และว่าจะไปโรงเรียนด้วยย
ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองต๊องๆงัยก้อไม่รุ
เมื่อวานก้อไปเล่นกะนังดีดี้มา
ยังบ้ากามเหมือนเดิม เด่วว่างเอารุปมานมาลง
ส่วนน้องตี้ก้อน่ารักเหมือนเดิม
อ้วน ไอ่นู๋อ้วนเอ้ยยยยยย
เมื่อคืนชิงช้า มานหลุดแล้วมานหมุนไม่ได้
ร้องงี้ดๆทั้งคืน แถมกัดกรงอีก
ตื่นมากะแม่ มาทำให้ตอนตี 3 เง้ออ
เมื่อคืนละเมอหาอิต่ออีก
แม่ แง่งง แอบบงง
อยู่ๆๆก้อเรียกแม่เปนต่อ
ซะอย่างง้าน
สงสัยนอนด้วยกานมากปายยยย
5555 ไปแล้วววว เม้นกานด้วยเน้อออ 7月24日 คิดถึงมาอยู่นี่ เชียงใหม่ ได้เกือบๆ 3 เดือนแล้วจิ ^^
ชีวิตที่นี่ก้อดีมีความสุขและความทุกข์ปนกันปา~ยยยย
สิ่งที่เคยคิดไว้ กลับไม่เปนอย่างที่คิดไว้
บางสิ่งบางอย่างมันกลับดีขึ้นอย่างเหลือเชื่อ @_@
แต่สิ่งที่ไม่ได้เปลี่ยนไปด้วยเลย ก้อคือ ตัวเราเอง *-*
ไม่มีคัยรู้อนาคตได้หลอกน่ะ เข้าจัย
ขอบคุนทุกอย่างที่พระเจ้าอวยพรให้
พรที่เราเคยขอไว้เมื่อปีที่แล้ว
ณ ประเทศแห่งนั้นมันคงหมดไปแล้วสินะ
เพื่อนๆที่นี่ ดีดี กันทุกคน
คนที่เราไม่คาดคิด ก้อเดินเข้ามาหาเราเรวอย่างที่ไม่คาดคิด
*********
เอาเปนว่าตอนนี้บิวhappy ล่ะกานน๊า
คิดถึงเพื่อนๆสตรีวิทย์ 609 - 102 ทุกๆคนนะ
ทุกคนแยกย้ายกันไปแล้ว อย่าลืมนะว่า พวกเราก้อ
เคยเปน 609 เห้ออออ ทำทุกอย่างมาด้วยกัน
แล้ะสุดท้ายขอขอบคุนความทรงจำดีดีที่ใครบางคนเคยให้ไว้นะค่ะ
อยากจะบอกว่าที่ผ่านมา บิวมีความสุขนะ
ตอนนี้บิวก้อได้เจออะไรดีดีแล้วล่ะ
ขอบคุนที่ผ่านๆมา ที่สอนบิวทุกอย่าง
เจอกันก้อคุยได้นะ
มีอะไรก้อโทรมาได้ อย่าลืมกันล่ะ
6月10日 my new life @ econ cmuฮาโล๋ๆๆ เพื่อนๆจ๋า ><
ตอนนี้บิวอยู่เชียงใหม่นะ คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเรยอ่ะ ฮิฮิ้ววว ~~~
มาอยู่เชียงใหม่แรกๆ ปรับตัวยากส์เหมือนกาน
อากาศร้อนน
แต่ก้อดีนะ แบบว่า บิวรับน้องรถไฟมาแหละ
แหมๆๆ รถออก บ่ายโมง มาถึง เจ็ดโมงเช้า
กำๆๆ ร้อนมากมาย แต่ตอนกลางคืนก้อหนาวโคตร T_T
เริ่มต้นในมหาลัย ก้อดีนะ ไม่ค่อยมีอาราย ++
สรุป คนะบิวซาบายสุด ฮิฮิ้ว ^^
ก้อเข้าโรงพยาบาลไปรอบนึง แง
เปนติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ
เฮ้ออ หมอบอก เปนไตอักเสบด้วย
เส้าว่ะ @_@
เอาเปนว่า ช้านคิดถึงทุกคนนะ
จุ๊บ จุ๊บ 5月16日 เริ่มต้นชีวิตมหาลัย+55ในที่สุดผลแอดมิชชั่นก้ออกมาแล้ว
สมหวังกันเกือบหมดนะเพื่อนๆ 609
อย่างเรานี้ไม่คิดว่าจะติดยังติดได้
เราติดเชียงใหม่ล่ะ เสดสาด 2 ภาษา ตรี-โท 5 ปี
สมจัยอยากแล้วว
จิงๆนะ ตอนรอบโควต้าเราว่าจะสมัครนะ
แต่!!!! เราส่งพอตไม่ทัน แหะๆๆ ก้อเลยอด
มาเอาแอดกลางแทน
อืมม จิงๆนะ เราก้ออยากเรียนเสดสาดมาตั้งแต่ขึ้น ม.4 แล้ว
ไม่งั้นเราจะเลือกเรียนศิล-คำนวนหลอ จิงมั๊ย อิอิ
แต่ความหวังก้อริบหลี่ เมื่อมาเหนคะแนนGPAX กะ GPA ตัวเอง
เหอะๆ เน่าสิ้นดีเลย แถม OA ยังเน่าอีก ได้เลขน้อยมากๆ แต่ก้อยังติดด้วยคะแนน 4666.67 อ่ะ
โอ้ๆๆ อยู่ที่ดวง+เฮงแท้ๆเลย
ดังนั้นเราจึงต้องไปวิ่งแก้บนที่โรงเรียนจำนวน 102 รอบ
ตามรุ่นของเรานั่นเองนะค่ะ อิอิ แล้วก้อต้องไปเที่ยวกะเพื่อนๆเปนรอบที่ 2
ที่หัวหินวรบุระอีกนอบค่ะ อิอิ ยินดี ทุกคนเอนติดกันหมดเลย ดีจัยด้วยนะ
วันนี้ เราไปหา กิ๊ก แพร์ ปราง จิ๊บ ที่สยาม
เพราะว่าวันนี้จุฬาเลี้ยงรับน้องงัย อิอิ เจอเพื่อนๆแล้วดีจัยมากเลย
ในที่สุดวันนี้ก้อมาถึงแล้ว วันที่ทุกคนต้องแยกย้ายกันไปตามความฝันของแต่ละคน แยกจากส.ว.กันไปหมดแล้ว
แต่สันยานะ ทุกคนจะกลับมาเจอกันอีก รักนะค่ะทุกคน จุ๊บๆๆ
PS. พรุ่งนี้เราไปเชียงใหม่นะ ไฟลท์ 6.45 ค่า
คิดถึงงงงง 5月9日 happy birth day to Gik Oil Aim เมื่อวันที่ 3 ที่ผ่านมานะคะ วันเกิดน้องกิ๊กกะลี่ เพื่อนเราเองค่า แระก้อวันเกิด ออย (ปีย่า) กะ เอม หุหุ วันนั้นนะ ก้อไปกินกันที่บ้านกิ๊กก ซึ่งในความคิดเรา มานไกลสุดกู่ แง่งง อยู่สาย5 แง่ะ งุงิ แต่ด้วยความที่เรารักเพื่อน เราก้อไปสิค่ะ ฮิฮิ้วววว คือ แบบวันนั้นกะว่าจะซื้อของขวันวันเกิดให้กิ๊ก แต่ว่า กุเดินไร้ซึ่งทรัพสินเงินทองซะเนี่ย ช่างเทอะ ไปกินฟรีล่ะกานนน ไม่เคยอยู่วันเกิดดกิ๊กซักปีเลยย ปีที่แล้วก้อไปอังกิด อดกินมู๋กะทะบ้านเมิงเลย อดผลาญพลังงานบ้านแกเอลย เสียดายอย่างสุดซึ้ง ก้อเราไปถึงบ้านกิ๊กตอนเยนๆ แป่ว ยังไม่มีคัยมานอกจากคุนแพร์สูง เทอสวยซะ สวยแบบไม่กวแทกซี่ข่มขื่อนเล๊ย เพื่อนกุ ก้อน่าจารุนะว่าบ้านมานอยู่สุดเปลี่ยว เออ อขากจะบอกว่าตอนนั่งรถเข้ามานะ เจอรถชนกาน เปนเเทกซี่กะรถกระบะ เออ เราก้อผ่านไปโดยไม่สนจาย แต่พอไปถึง แป่ว รถที่ชนกันเปนรถบ้านกิ๊กกะแทกซี่ที่แพร์นั่งมา 555 ซักพัก ก้อนั่งคุยโทรสับกับเพื่อนๆ โทรไปหานู๋แก้ว ยินดีด้วย แกติดการบินแล้ว เหลือแค่สัมพาด สู้ๆนะเว่ย แล้วซักพัก มิ้งกะน้องกิ๊กก้อมา ต่อด้วยอินังจอย พอมาถึง ก้อเริ่มกินมู๋กะทะ อื้มมม หร่อยยยย เราว่ามู๋ที่บ้านกิ๊กเตรียมมามานก้อเย้อพอควรนะ แต่ไหงมานหมดเรวงี้ล่ะ แล้วแม่กิ๊กก้อเอามู๋มาให้ใหม่ พวกตูก้อนั่งปิ้งๆไป แต่เอ๊ะทามมายรูปร่างมานแปลกๆวะ เวร ดูไปดุมา มานเจือกเปนมู๋แดดเดียวซะนี่ กุก้อคิดอยู่ทามมายมานสุกช้าจัง แต่แง่งง หิวโว้ยยย กินไปทั้งๆที่ไม่สุกหลอก จาเปนพยาธิตายมั้ยนี่ อืมม พอมู๋หมด ความสนใจตูก้อเบนไปที่เค้กวันเกิด แต่ๆช้าก่อน พ่อกิ๊กนั่นเอง ถามว่า สนใจเรดมั้ย แฮ่ๆๆๆ อย่างเราจะไม่สนใจได้งัย ว่ะฮ่าๆๆๆ ก้อกินกะอิมิ้งกัน 2 คน กินไปไม่เท่าไหร่ อินังจอยกะอิแพร์มานก้อพูดขึ้นมาว่า ระวังพวกเมิงเปนเมียแทกซี่นะเว่ย แสดเอ้ย เท่าน้นแหละ แดกต่อไม่ลงล่ะ กุก้อเลยโทรเรียกคนขับรถมารับแม่งเลยย 555 เหอะๆ ต่อไปกุก้อย่องเงียบ แอบไปกินเค้กวันเกิดอิกิ๊ก กินไปซักพัก แม่ง เริ่มอิ่ม เดินหนี แล้วกิ๊กมานก้อมาเค้ก เชี่ย หายไปซะอุบาท แต่ก้อช่างเป่าเค้กกานเลยย เวร ลืมซื้อเทียนวันเกิดมาง่า แม่กิ๊กก้อเลยให้ไปเอาเทียนพรรษามาเป่า เชี่ย หย่ายโตมาก กี่ชาติหมดวะนี่ เป่าอิกิ๊กเสด ก้อให้อิจอยเป่า เพราะมานเกิดก่อนอิกิ๊ก 1 สัปดางัย 555 อิจอยยแอบเขิลล เสดแล้วคนขับรถก้อมารับเราพอดี เหอะๆ เลยไปส่งเพื่อนๆหมดเลย เริ่มด้วยส่งมิ้งกะน้องกิ๊กที่ตลิ่งชัน ต่อด้วย อิแพร์ที่ตลาดพลู อิจอยที่บางบัวทอง แล้ก้อ กลับบ้านช้านน งามวงวาน ถึงบ้านก้อ 5 ทุ่มครึ่ง อาบน้ามนอน พอดี
ต่อด้วยเอมกะออย เลี้ยงที่ดิลิเชียส แถวทองหล่อ เลี้ยงวันที่ 5 เราไม่ได้ไปว่ะ ไม่ค่อยซาบาย และอีกอย่างม่ายมีคนไปส่ง แต่แง่งง งานนี้เพื่อนๆไปเย้อ เหอะๆ อิแก้ว พบรักนะงานนี่นะเจ้าค่า อิอิ ก้อแฮปปี้เบิดเดย์นะเพื่อนๆทุกคน เลิฟยู
Ps. miz friend 609 s.w. 102 ทุกคนน๊า
,,6 can be rotated to be 9 can as well do so 609 forever,, 5月4日 im a japanese galวันแรก ไปญี่ปุ่นมาแหละ หนุกหนานมากมายย เราไปตั้งแต่วันที่ 10 - 16 เมษาอ่ะ ไปกะครอบครัว มีป๊า แม่ เรา บอส บุ๊ค ห้าคนนน แง่งง บินสายการบิน JAL เครื่องแม่งงออกตอนเทียงคืน ถึงญี่ปุ่นเช้า พอถึงนะ เออ ช่าย เราลงเครื่องที่โอซาก้า แบบลงเครื่องมานี่ตาโหลสุดๆ ง่วงนอนอยู่บอนเครื่องไม่ค่อยได้หลับ มัวแต่กินแล้วก้อกินๆๆ ส่วนแม่น่ะหลอ หลับสนิท ไปเที่ยวอ่นั่นอ่ะ เอออ universal แบบว่า เหนื่อยเปนที่สุด เราได้เล่นประมานแปดอย่างมั้ง อืออ ก้อแบบในทัวร์นะ เดกเย้อบรรลัย มานมีครอบครัวนึงมีลูกห้าคนผู้ญสองผู้ชายสาม ขอโทด แฝดสามค่ะ เหมือนลิงเลยอ่ะ แต่งตัวเหมือนกันหมด มีแต่รองเท้าที่คนละสี ตูจะเปนลม ตอนอยู่ในยูนิเวอแซลนะ เค้าพาไปเล่นอารายหลายอย่างแต่เรากลับไม่ตื่นเต้นว่ะ มานเลยวัยมาแล้วอ่ะ แต่ก้อซาหนุกนะ ไม่ได้มาเที่ยวกะครอบครัวแบบนี้นานมากแล้ว เราอ่ะประจับจัยตรงอีทีที่สุดแล้ว เราแบบไปดูกะแม่ใช่มะ มานต่อแถวประมานสี่สิบห้านาทีงัย น้อยสุดแล้ว เออ ชอบความหมายของมันอ่ะ แบบในเรื่องใช่มะ ก้อคือ เหมือนมันเปนแค่ความสุขชั่วขนะนึงแล้วก้อจากไป เหมือนอีทีงัยพลัดหลงมาในโลก มาให้ความสุขในช่วงเวลาสั้นๆ แล้วก้อจากไป ทิ้งแต่ความทรงจำดีดีไว้ เราชอบเรื่องนี้มาก เรากะแม่ชอบเหมือนกันอ่ะ แล้วจะบอกว่า เรานี้ โคตรบ้าหอบฟางอ่ะ ชอปเย้อชิบหายวายวอด เรามีงบอยู่แสนเยนทั้งทริปอ่ะ ซื้อ ซื้อ แล้วก้อซื้อ มื้อเที่ยงนะ เรากะครอบครัวไปกินอาหารจีน พี่ก้อง(ไกด์)แนะนำแวก้อพาไปกิน อ้อ เฉพาะครอบครัวเรานะ ป๊านี่ยึดตัวพี่เค้าไว้เลย พอกินเสดตอนบ่ายๆก้อไปดูอารายต่อมิอารายต่อ เด็ดสุดรายการสุดท้าย ไปดูหรังทรีดี เราแบบเหนื่อยแล้วก้อง่วงงัย ก้อพอมานเริ่มชั่ยมั้ย เราก้อหลับผ่านไปเท่าไหร่ไม่รู้มีเดกมาพูดภาษายี่ปุ่นใส่เรา โหห พอเราลืมตาเท่านั้นแหละ เค้าดูกันจบแล้วลุกออกไปหมดแล้ว ป๊ากะแม่ก้อไม่ปลุกเราเลย บอสบุ๊คก้อด้วย อายชิบหายเลยยย ตอนเยน ไปกินเนื้อโกเบที่โรงแรมรายก้อไม่รุ หรูดี หร่อยด้วย ซักพักเริ่มนึกได้ ลืมเอาแปรงสีฟันมาจากเมืองไทย ๕๕๕ ต้องไปร้านคอนวิเนี่ยน ซื้อมาเสดก้อกลับโรงแรม หรูก่าโรงแรมที่ไปกินอีก พอตอนอาบน้ามเท่านั้นแหละ ถึงรู้ว่าซื้อแปรงสีฟันมาผิด เราซื้อของเดกมาง่ะ แต่แง่งง ก้อต้องใช้แหละวะ แม่ง เด่วปากเน่า จบไปวันที่หนึ่ง
เช้าวันที่สอง ลงมากินเข้าเช้า ลงมาปุ้บ เจอพี่เคน(ไกด์)เราก้อหลงทางงัย พี่เคนก้อเลยพาไป ไปถึงปุ้บ กินแล้วก้อกิน เสดแล้วก้อออกไปถ่ายรุปซากุระหน้าโรงแรม ถ่ายเสด ก้อไปวัดเกอิชา (ที่ถ่าย) แล้วก้ไปวัดอิคคิวซัง โหยย เรานี่ซื้อเครื่องรางมาเย้อมากมาย หมดไปอีกแล้ว ตังในกระเป๋าตู แล้วก้อไปนั่งชินกันเซน ก่อนไปนั่งชินกันเซนที่สถานีอ่ะ มานจะมีร้านราเมนทีวีแชมเปี้ยน ก้อไปกินกาน เชี่ย แม่งเย้อชิบบ แบบ ช้านสั่งมิโอะป่ะ ไม่มั่น ที่แปลว่าเกลืออ่ะ เออ หร่อยดี ราเมนซุปเกลือ ๕๕๕ แม่กะน้องเปนโชยุ ป๊าเปนมิโสะ แถมสั่งไซส์ใหญ่อีกไม่อิ่มหรือนี่ ต่อจากนั้นระหว่างทางนะ ก้อแวะทะเลสาบปลาไหล โหยย อากาศดีมาก เหมือนอังกิดเลย เราก้อเลยแวะสตาบั๊ก เหมือนตอนอยู่อังกิดเปี๊ยบเมนูเดิม แม่กะป๊ากะน้องรึ โน้น ถ่ายรุปอีกแระ เสดแล้วใช่มะ เค้าก้อพาเราไปบ่อน้ามพุร้อน แบบว่า จอร์จนั่งรถนานมากก แต่พอไปถึงนะ หายเหนื่อยเลยอ่า โอ้ เรียวกัง อยากมานอนนานแล้วว ดีมากๆอ่ะ ทีนี้เค้าก้อบังคับเราใส่ยูกาตะ ไม่งั้นไม่ให้ลงไปทานข้าว โหยย แบบว่าสายโอบิรัดแน่นมาก เรากินข้าวได้นิดเดียวเองอ่ะ เหอะๆ และแล้วช่วงเวลาระทึกจัยก้อมาถึง เราจะไปลงออนเซนอ่ะดิ ทีนี้ มันก้อต้องแก้ผ้าหมดใช่มะ เหอะๆๆ เราก้อทามจัย เหวยย ยังงัยก้อช่าง มาถึงแล้ว ก้อต้องแก้ จัยกล้าหน้าด้านลงไปเลยย โอ้ววว สวรรค์ของตูมีฟามสุข ออนเซนมานปิดเที่ยงคืนใช่มะ เราก้อนะ สบายจัด ลงไปถึงตีหนึ่ง จนเค้ามาไล่ ถึงออก ออกมาเจอพี่ก้องพี่เคน ก้อเลยได้กินสาเกไป อุ่นน แล้วพี่ก้องก้อให้โอวัลตินทรีอินวันมา เค้าทายว่าเราจะต้องตื่นไม่ทันข้าวเช้านแน่ๆๆ ๕๕๕ เค้าทายถูก เราไม่ตื่น ตอนนี้เราอยู่ที่เกียวโตนะ
พอเช้าวันที่สาม เค้าก้อพาเราไปฟูจิซัง แบบว่า หนาวเหี้ยๆๆ ไม่ไหวแล้ว แต่ครอบครัวเราก้อยังมีอารมถ่ายรูปนะ ชอปๆๆ แต่น้อยก่าครอบครัวน้องเฟิส อิอิ แบบว่า ได้กระดิ่งโชคดีมาด้วยอ่ะ เออ ข้างในนะแง่ง มีแต่คนไทยเลยอ่ะ แล้วแบบ ยังมีป้ายราคาเปนภาษาไทยติดบอกอีกนะ เออ พอเสดจากฟูจิซังช่ายมะ เค้าก้อพาไปกินเทมปุระ แบบทอดเองเว่ยย หร่อยย ตูกินไปตั้งเย้ออ แม่ก้อนะ ใส่วาซาบิเย้อไปหน่อย น้ามตาไหลเล๊ยยย พอเสดจากตรงนี้ ก้อไปล่องเรือที่ฮาโกเน่ แง่งง วิวไม่ค่อยเวิร์ค ฝนตกอ่ะ ล่องเรือเสดช่ายมะ ก้อไปนั่งรถไฟสายโรมานซ์กัน ถ้ามากะแฟนนะ โรแมนติกโคตรรร ไปลงที่ชินจูกุ เราก้อพากันชอปๆๆ ตอนนี้แหละที่เราเดินแยกกะแม่ เราไปซื้อกาตูน ไปซื้อซิเซโด้ให้เรากะแม่ทซึบากิอ่ะ แล้วก้อซื้อพีเอสพี แล้วก้อหมดเวลา แง่งง ต้องกลับมาอีกให้ด้ายยย ยากส์ๆๆๆ ไปกินปูอลาสก้า โอ้ๆๆ อาหร่อยมากกก มีซาซึมิปู เทมปุระปู สุกี้ ไอติม ที่เหลือจำไม่ได้อ่ะ เย้อเกิน แว้กก กินเย้อ ก้ออ้วนดิวะ อิมู๋อืดเอ้ยย เสดแล้วก้อ ได้เวลากลับที่พัก โอ้ สวรรค์ เราก้อไปเชคอินเอาคีย์การ์ดมาเรียบร้อย ด๋อย เปิดประตูไม่เปน โง่ งัย คือมานต้องผลักประตูเข้าไป ตูก้อดึงออกอยู่นั่นแหละ อิเปดยักเอ้ยย เสดแล้วพวกพี่ส้มก้อมาเรียกให้ออกไปชอปต่อ เราก้อรีบๆ เลยใส่สลิปเปอออกไป โหยย ไม่อายคัยเล๊ยย อากาศนี่หนาวกำลังดี เยี่ยม กินไอติมไปอันนึง อื้มมม หร่อยยยย แล้วก้อได้กาตูนกะคาวาอิมา เดินปะทะลมหนาวกลับโรงแรมม เฮ้อออ หนาวววววว กลับถึงก้อประมานเที่ยงคืนได้มั้งง ก้อมาแพคกระเป๋า เพราะรู้สึกว่าของเย้อมากกก แพคไปรู้สึกว่า ไม่น่าจะพอ ไม่เปนไร ต้องหาถุงใส่เพิ่มล่ะ หมดไปอีกหนึ่งวันนน
วันที่สี่นะ เย้ๆๆๆๆ ไปโตเกียวดิสนีย์แลนด์ แหมม แกก้อนะ โตเปนควายแล้วยังจะมาต๊องอีก ตื่นเช้ามาไปกินอาหารเช้า แง่ง โรงแรมนี้ห้องอาหารเย้อชิบหาย มีทุกชาติเลยย แถมให้เราเลือกได้ตามใจชอบอีก หลงทางค่ะ บังเอินว่า เจอพี่เคน พี่เคนก้อเลยพาไปอีกแล้ว อายคับท่าน ก่อนไปดิสนีย์แลนด์นะ ก้อไปวัดอาซากุสะ แบบว่า มัจะมีตรงกระถางธูปใช่มะ ที่ให้กวักควันธูปเข้าหาตัวเองอ่ะ เพื่อเอาโชคดี เราก้อกวักๆๆๆ แล้วก้อไปซื้อธูปมาจุด ตอนเอาธูปไปปักนะ แบบคนก้อเย้อ ควันก้อเย้อ มองไม่ค่อยเหนงัย แล้วก้อเอามือไปวางไว้บนขอบประถางธูป ไม่รุอีกนะว่ามันร้อน รุตอนที่มันโดนเนื้อนั่นแหละ จ๊ากเลยยย แต่ก้อมีอารมชอปต่อนะ ๕๕๕ ตอนเดินไปที่รถใช่มะ เราก้อแวะโทรสับแล้วแง่ง มันมีพวกคนไทยสองคน ไร้มารยาท คนต่อแถวโทรก้ออกจะยาว ยังแบบ โหยย ไร้ซึ่งสุดๆอ่ะ เสดแล้ว ก้อไปโตเกียวดิสนีย์แลนด์ ได้เล่นประมานแปดอย่างเหมือนกัน แบบ แถวยาวประมานเกือบสองชั่วโมงอ่ะ แต่ละอย่าง ช่วยหน่อย เออ ดีตรงที่มีเวลาทั้งวันงัย เราก้อได้กินไอติมมิกกี้เม้าส์ แล้วก้อไปเล่นอารายอ่ะ อออ เออ สมอลลเวิลล ชอบมั่กมาย เหมือนเราเปนเดกห้าขวบ เอิ้กกก จากนั้นเราก้อแยกตัวอีกแล้วคับท่าน เราออกไปโทรสับหาสุดที่รักสุดสวาทขาดจัยของเรา แต่ทามยังงัยก้อไม่ติดอ่ะ เออ ก้อเลยไปที่ห้องพยาบาล แบบว่า ไม่อยากจะพูดว่า มันสบายมากๆๆ แบบ หายเมื่อยเลยอ่ะ คือที่เราไปก้อคือ เราเจบแผลไฟลวกงัย เค้าก้อพูดกะเราดีอ่ะ เค้าก้อเอาสมุดเล่มนึงมาให้ ให้เราชี้ว่า เราไปโดนอารายมา เราก้อชี้ๆๆ เค้าก้อ อออ ทามแผลให้คือ ดีมากๆๆ แล้วเราก้อไปหาป๊ากะแม่ แล้วก้อตะลุยเล่นต่อ เอ ตอนเรากะแม่กะบุ๊คอ่ะ แยกไปกะพี่ก้องใช่มะ ไปเล่นวินนี่เดอะพูห์อ่ะ ต้องเราแถวปรามานเก้าสิบนาที ก้อยืนรอไป ตอนนั้นอ่ะ เราก้อไปแหย่เดกญี่ปุ่นเล่น เค้าอายุสี่ขวบเอง น่ารักมากอ่ะ เวลาแถวมันเลื่อนใช่มะ เค้าก้อจะจับมือเราไปด้วยอ่ะ โหยย น่ารักจัด เค้าเรียกเราว่าบิวจังด้วยล่ะ อ่ะกิ๊ววว ต่อจากวินนี่เดอะพูห์ก้อเปนบ้านผีสิง แง่งง โคตรขำเลย ๕๕๕ รอไม่ค่อยนานเท่าไหร่ เพราะว่ามานจะเริ่มขบวนพาเหรดแล้วงัย และแล้ว เราก้อไปนั่งพาเหรดรอบดึกต่อ ก้ากก แม่กะพี่ก้องไปจองพี่ เราก้อบอกว่าเออ เราอยากเข้าห้องน้าม เราก้อเลยแยกไปเข้า แต่พอสักพัก เดินผ่านร้านพิซซ๋าในดิสนีย์แลนด์ ก้อเกิดความหิวบังตา ไปต่อแถวซื้อพิซซ่าซะอย่างงั้นเลย ห้องน้งห้องน้ามไม่เข้ามันแล้ว รอนานมากก เสดแล้วก้อเดินไปหาแม่ อ่าวว เวร พาเหรดเริ่มแล้ว ห้ามข้ามถนน เราก้อเดินไปแบบไร้ซึ่งมาก เดินไปสักพัก เจอครอบครัวน้องเฟิร์ส เค้าบอกว่าแม่กำลังหาอยู่แล้วก้อเจอแม่ อ่าว เวร พี่ก้องหาย แม่บอกว่าเค้ากำลังไปตามหาเราอยู่ เพราะว่าที่นั่งตอนแรกอ่ะ เค้าไล่ที่ให้ข้ามมาฝั่งนี้ ให้หมด เออ เราก้อนั่งดูพาเหรดกะแม่จนจบ แล้วก้อไปนัดเจอกันที่รถ เกือบๆสามทุ่ม แล้วก้อไปกินข้าวกัน โหยยย เปนอารายที่หร่อยมาก อาหารจีนอ่ะ คือแบบ มันหิวงัย กินเสดมานมีคอนวีเนี่ยนสโตร์อยู่แถวนั้นก้อเลยไปซื้อบัตรโทรสับโทรหาฆ้องสุดที่รักสวาทขาดจัย มายืนโทรท่ามกลางงสายลมอันหนาวเหน็บ ไชโย ติดแล้ววว ฆ้องรับสายแล้วว เย้ๆๆ แล้วก้อกลับโรงแรมมม จบไปอีกหนึ่งวัน
วันสุดท้าย ออกจากโรงแรมค่อนข้างสายไม่ใช่โปรแกรมหกเจ็ดแปดอีกแล้ว เย้ๆๆ เปนเจ็ดแปดเก้าแทน ก้อไปดูงานวัดอารายซักอย่างนี่แหละ เราก้อไปโยนเหรียญขอพรนะ แล้วก้อซื้อแป้งห่อถั่วมาให้ที่รักเรา เสดจากตรงนี้ก้อไปชอปปิ้งกานต่อที่อิออนแล้วก้อร้านร้อยเยน นั่นแหละทามให้เราไปเดินซุปเปอร์ ได้ปลาดิบมากินเล่น โอ้แม่เจ้า มานอาหร่อยมากก แล้วก้อได้คิตตี้อารายเทือกนี้แหละ จากกนั้นก้อไปแอร์พอร์ต วันนี้ขึ้นกลับที่นาริตะ แบบว่า พอไปถึงดิวตี้ฟรี ตูก้อชอปต่อ ได้น้ามหอมกุชชี่มา แล้วก้อขึ้นเครื่อง JALเหมือนเดิม แบบเครื่องเลทชั่วโมงนึงอ่ะ แบบว่าเราเหนนะเค้ากำลังซ่อมเครื่องอยู่ พอเครื่องขึ้นนะ แบบมานส่านมากอ่ะ โอ้แม่เจ้า ตั้งแต่นั่งมายังไม่เคยเจอแบบนี้เลย น่ากัวจังเลยยย อยู่บนเครื่องนะ เราก้อหลับๆตื่นๆตลอดทางแหละ พอเครื่องลงปุ้ป แหวะ อยากกลับญี่ปุ่นคืน ร้อนชิบหายยย มารอกระเป๋าใช่มะ แบบ เจอกอล์ฟไมค์แหละ ตอนแรกนึกว่าไม่ใช่ นึกว่าพวกแต่งตัวเลียนแบบ แต่มานก้อใช่ แมง ยังกะกระดูกเดินได้ บุ๊คเอาแล้วงัย ชีชอบมาก ไปขอถ่ายรุป เราก้อแบบ ต้องไปถ่ายให้ เง้ออ เด่วมานก้อคิดว่าตูชอบกันพอดี ชิ เสดแล้วก้อกลับบ้านน นอนนน 4月1日 หมดเวลาแล้วสิเมื่อ 2 วันก่อน เราไปรับสมุดพกที่โรงเรียน “นี่ยังงัยโลกที่ไม่มีเทอแล้ว” ไม่เจอเพื่อนเราอ่ะ อยากเจอมากด้วย สรุป มิ้งกลับบ้านก่อนเรา น้อยจัยว่ะ อุส่ามา อยากเจอให้ครบๆ เราคิดว่ามันน่าจะเป็นวันสุดท้ายแล้วนะ แต่ก้อ ช่างเถอะเอาเป็นว่าก้อคิดถึงพวกเมิง ทุกคนนะ เมื่อหร่ายจะได้เจออีกแบบครบๆนะ ที่ไปวันนั้นก้อมีเรา จิ๊บ กิ๊ก ปราง แก้ว แพร์ รับทุกอย่างเสด ไปสยามต่อ เฮือกก!!! เชื่อมะ เพิ่งเคยไปด้วยกันแบบครบๆ เป็นครั้งแรก +555 ไปกินข้าว BBQ PLAZAกัน แล้วก้อเดินเล่น แยกย้าย วันนั้นเราเหนื่อยโคตรร ไปพารากอนต่อ แล้วเราก้อกลับมาบ้าน เอาของมาเก็บ เสดช่ายมะ ออกไปสวนต่อ ไปซื้อกรงหนู แล้ว ไปพันทิพย์ ไปแพลทตินั่ม ไปสัปดาห์หนังสือ แล้วก้อเหนื่อยสิวะ ปวดขาชิบ ไว้เด่วเจอกันอีกนะเพื่อนๆ 609 ที่รัก 3月21日 memoriesความทรงจำเปนสิ่งที่มีค่ามากก ในชีวิตของทุกๆคน กับคัยบางคน ถึงจะไม่ได้เจอกันแล้ว แต่ก้อยังรู้สึกว่าเหมือนได้เจอกันทุกวัน เจอในความทรงจำงัย จำแต่เรื่องราวที่ดีดีไว้ เรื่องที่มันร้ายยย ก้อไม่ต้องไปจำ ถึงแม้ว่าใจมันจะจำได้มากก่าเรื่องดีดีก้อเหอะ เวลามีเรื่องทะเลาะกัน เราก้อพยายามเอาความทรงจำที่ดีดีมาใส่หัวนะ อะไรดีดีมีอีกเย้อ ไม่เหนต้องมาจำอะไรที่ไม่ได้เลยยย ลองเอาเพลงนี้ไปดูนะ ชอบมั่กๆ ของมาช่า /เวลากับคนสองคน\ /มาช่า วัฒนพานิช\ วันเวลาได้นำพาทุกอย่าง ได้นำทางเราสู่ความรัก 3月19日 คิดถึงว่ะ++คุนปัยได้ อืมม วันนี้ก้อวันที่ 4 แล้วสินะ คิดถึงว่ะ
ตัวแทนของคุนก้อคือนู๋แฮมเตอร์ที่เราเอามาเลี้ยง
"ฆ้อง บิวจำเปนต้องมีฆ้องนะ เพราะว่า ถ้าบิวต้องการฆ้อง ความต้องการมันสามารถหมดลงได้ แต่ความจำเปนอ่ะไม่"
เพื่อน 609 คิดถึงทุกคนเลยนะ ถึงแม้ว่าเราไม่ค่อยจะคุยกับคัยก้อเหอะ อิอิ
แถมตอนอยู่ม.6 เรายังไม่ค่อยมาโรงเรียนอีก มาทีนี่ เทอม 2 นับวันได้
มาแค่ 30 ก่าวันเท่านั้นเอง แต่ก้อเอาเหอะ เรามีความสุขมากนะ ที่ได้มาอยู่ใน ห้อง 9 อยู่มา 3 ปี
409,509.609 ในรั้ว สตรีวิทยา รุ่น 102 ตอนนี้เรากลับรู้สึกดีนะ ที่เรา
สอบเตรียมไม่ติด ถ้าเราสอบติด เราก้อคงไม่ได้มาเจอพวกเทอใช่มั๊ยล่ะ
ตอนม.4 เราจำได้เลย เราเข้ามาหม่ายๆ เราไม่รุจักคัยเลย เราจำกิ๊กได้ เพราะ
เราเจอกิ๊กตอนสอบintensiveเราจำได้ แล้วเราก้อนั่งหน้ากะกิ๊ก ตอนแรก
เรานั่งหลังห้อง เราเจอส้ม คิตตี้ แอร์ หวาน ตอนนั้นส้มยังดัดฟันอยู่นิ
แล้วถัดไปข้างขวาก้อเปนจิ๊บบี้ เจนนี่ แล้วเรากะกิ๊กก้อย้ายไปข้างหน้า จำได้เลย ส้มพูดว่า
"เรารู้ก้อพวกเทอเปนเด็กเรียนนิ ก้อต้องไปนั่งข้างหน้าจิ"
แต่ตอนนี้แกคงรู้ความจิงแล้วใช่มั๊ย ว่าเราไม่ใช่เลย +55
ตอนเลือกหัวหน้าห้อง จำได้ หนิงออกไปแนะนำว่า เราชื่อหนิง แถมยังมีวงเล็บให้ด้วยนะว่า หนิงสวย
ส่วนเพื่อนๆในกลุ่มเรา แพร์แม่งหน้าบูดชิบหายเลย แก้วกะปราง ตอนแรกก้อนั่งหน้าอยู่ดีๆ ไหง หายไปข้างหลังล่ะ
มิ้งแม่ง ย้ายมาห้องเราทีหลัง ตอนแรก นะ พูดจากจัยจิงเลย กัวง่าวันนั้นอยู่ในห้องคอม แกมานั่งข้างเรา
ส่วนจอย แกนอนห้องพยาบาลบ่อยมาก แล้วพวกเราก้อมาหนิดกานมีกาน 7 คน+55
ตอนม.5 ก้อตั้งแต่ม.4ปลายๆแล้วกลุ่มเราหนิดกับจิ๊บมากขึ้น ตอนแรกเหนจิ๊บกะเจจนี่นึกว่าจะหยิ่งไฮโซ
ซะอย่างงั้น แต่คนแรกที่เราเหนแล้วสะดุดตานะ เอมว่ะ น่ารักดี ตอนม.5 ก้อมีอารายหลายๆอย่าง
แอมกลับมาจากเมกา ไวท์กะหยก ไปเมกาพีนัทกับปราง ย้ายเข้าห้องเรา ตอนม.5 เริ่มเหนทุกคนเปนกลุ่มที่ดุเปนรุปเปนร่างมากขึ้นแล้วล่ะ
ตอนม.6 เปนช่วงเวลาที่เส้าที่สุด เพราะว่ามันต้องจากกันแล้ว ไม่รุจาได้มาเจอกันอีกตอนหนัย
เราเพิ่งรุว่าในห้องintensiveเราหนิดกะเปกะเอมากๆเลยนะ เรากะแอมกลับบ้านด้วยกันบ่อยขึ้น บางวันก้อกลับกับปุ๋ยกับหยก
พีนัทแล้วก้อเปล ชั่ยๆ หยกกับไวท์กลับมาจากเมกา
แต่เราก้อไม่ค่อยมาโรงเรียนว่ะ แต่ก้อคิดถึงเพื่อนๆนะ
วันเวลาผ่านไปเรวจังคิดถึงทุกคน จุ๊บๆๆ 3月16日 ~T!m3~*ผ่านมานานแล้วสินะ พอวันเวลาผ่านปัยนานๆเข้า สิ่งที่เราเคยเหนว่าดีมานกลับไม่ดี
คนที่ดูเหมือนว่าจะหวังดีกับเรามานก้อไม่ใช่
"แล้วแบบนี้จะยังเชื่ออะไรคัยได้อีกล่ะ"
มั่ยชอบเลยพวกที่ตี 2 หน้า ต่อหน้าเราพูดอีกอย่างนึง
ลับหลังเรา เอาเราไปพูดอีกอย่าง
อยากรู้เหตุผลมั๊ยว่าทัมมัย
ก้อพวกคนเหล่านั้นจะได้มีชีวิตอยู่รอดในสังคมนั้นๆได้งัย
เรียกได้ว่า พวกเห็นแก่ตัวนั่นเอง
แต่ถ้ามันทัมแบบนี้กับเรา แล้วมันไม่เดือดร้อนเราแล้วล่ะก้อ
เราก้อคงจะไม่มานั่งระบายแบบนี้หลอก
เมื่อก่อนยังเคยสงสัยนะว่าเรื่องของเรากับแฟนเรามันหลุดได้ยังงัย
แต่ตอนนี้ก้อกระจ่างแล้วล่ะ
กระจ่างในหลายๆเรื่อง
เรื่องที่เราทะเลาะกับแฟนเราบ่อยๆ เรายังจำคำพูดของเทอคนนั้นได้เลย
"การแย่งแฟนคนอื่น มันก้อดีไม่ชั่ยหลอ สะจะยดีงัย"
แล้วก้ออีกอย่างนึง
"เรื่องตี 2 หน้าแบบเนี๊ย เราถนัดอยู่แล้ว"
ถ้าคุนเปนคนฟัง คุนจะคิดยังงัย
เค้าพูดกับแฟนเราอีกอย่าง
พูดกับเราอีกอย่าง
จนมานเปนเหตุให้เรา 2 คนต้องทะเลาะกันบ่อยๆ
จิงอยู่ มานอาจจะผิดที่เรา 2 คนที่ไม่หนักแน่นพอ แต่ลองคิดกลับกัน
ถ้ายังมีมารผจญแบบนี้เรื่อยๆทุกวัน
มันก้อเหมือนกับน้ามที่เซาะทรายมั่ยชั่ยหลอ
ยิ่งคนเหล่านี้เปนคนใกล้ตัวแฟนเราทั้งนั้น
ไหนจะยังเรื่องยัยผู้ญไร้สำนึก ตอนนี้เราพอจะรู้แล้วแหละ
ว่าอะรัยมันเปนยังงัย
ขอบคุนนะ เทอตี 2 หน้าได้เนียนมาก
ทัมให้เราเชื่อมาตลอดว่าเทอหวังดีกับเราจิงๆ แต่ ณ เวลานี้อะไรๆมันก้อกระจ่างแล้วล่ะ
|
|
|
